Μάθημα Ελληνικής ψυχής

0
116

Μέσα σε λίγες μέρες η Ελλάδα είναι και πάλι στο προσκήνιο για μεγάλα αθλητικά επιτεύγματα. Η εβδομάδα που μας πέρασε σίγουρα είναι μια από τις καλύτερες που έχουμε περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Για λίγο ξεχάσαμε όλα τα προβλήματα για να δακρύσουμε μαζί με τον Τεντόγλου, την Πετρούνια, την Στεφανίδη, την Κυριακοπούλου, την Παπαχρήστου, την Μπελιμβασάκη , τον Τσιάμη, την Κυρίδου την Μπούρμπου , τον Γκαιδατζή, και με τον Σχιζοδήμο. Τα τέσσερα τελευταία ονόματα προστέθηκαν στην λίστα των μεταλλίων στο άθλημα της κωπηλασίας με τα κορίτσια να παίρνουν το χρυσό και τα αγόρια το ασημένιο. Όλοι συγκινηθήκαμε και όλοι νιώσαμε μεγάλη περηφάνια για την ράτσα που είμαστε. Δεν ξέρω εάν θα μας ξαναδοθεί τέτοια ευκαιρία να καμαρώνουμε για τα επιτεύγματα μας αλλά οι Ευρωπαίοι και ο υπόλοιπος κόσμος έμαθε για τα καλά τι κάνουμε εμείς όταν πεισμώνουμε. Χωρίς πόρους, χωρίς εγκαταστάσεις, χωρίς βοήθεια από την πολιτεία κάνουμε τους παραπάνω να πουν «ότι υπάρχουν και αυτοί οι Έλληνες». Δεν είναι όλοι μιζαδόροι, λαμώγια,  καρεκλοκένταυροι, τεμπέληδες και πολλά άλλα επίθετα. Υπάρχει και ο Έλληνας με ψυχή κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει εύκολα  ο ξένος. Ο Έλληνας που μέσα από την μιζέρια του, από την κακουχία του, τον προβληματισμό του, σκέπτεται πως θα σε κάνει να χαμογελάσεις. Και αυτό έκαναν όλα τα παιδιά στην εβδομάδα που μας πέρασε. Το χαμόγελο έστω και για λίγο είναι ζωγραφισμένο στα χείλη μας. Τουλάχιστον αυτό δεν μπορούν να μας το κλείσουν η ακόμα χειρότερα να μας το φορολογήσουν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here